Non-dualiteit en Woede

Woede ontstaat niet als een bewuste keuze. Ze verschijnt, bereikt een piek en verdwijnt vervolgens weer. In die zin is woede voortdurend in beweging. Wat vandaag overweldigend voelt, kan morgen alweer veranderd zijn. Door emoties op deze manier te bekijken verschuift de aandacht van controle naar waarneming.

Tijdens mijn afstudeeronderzoek naar woede kwam ik voor het eerst in aanraking met non-dualistische denkers. Wat mij aansprak was het idee dat gevoelens niet direct opgelost hoeven te worden. In plaats van te vechten tegen wat er wordt ervaren, ontstaat er ruimte om eerst te kijken naar wat zich aandient. Die gedachte heeft veel invloed gehad op de ontwikkeling van Het Woedeproject.

Binnen het project staat daarom niet het corrigeren van emoties centraal, maar het onderzoeken ervan. Leerlingen worden niet gevraagd om hun gevoelens direct te verklaren of te analyseren. In plaats daarvan worden zij uitgenodigd om te maken, te experimenteren en betekenis te geven aan hun ervaringen. Het creatieve proces wordt daarmee een vorm van onderzoek.

Deze visie sluit aan bij mijn overtuiging dat woede niet uitsluitend negatief is. Woede kan informatie bevatten over wat iemand belangrijk vindt, waar grenzen worden overschreden of waar behoefte bestaat aan verandering. Wanneer die energie ruimte krijgt, kan zij worden omgezet in iets nieuws.

Voor mij vormt non-dualisme daarom geen methode of techniek, maar een manier van kijken. Een manier die helpt om emoties niet direct te beoordelen, maar eerst te onderzoeken. Vanuit die houding ontstond uiteindelijk ook de basis van Het Woedeproject.