OVER HET WOEDE PROJECT
Woede wordt vaak gezien als iets negatiefs.
Iets dat je moet beheersen.
Iets dat je beter kunt onderdrukken.
Maar wat als dat niet klopt? Wat als woede juist een signaal is? Een reactie van je lichaam op iets dat niet klopt.
Op onrecht. Op frustratie. Op iets dat gezien wil worden.
Veel jongeren ervaren sterke emoties, maar beschikken niet altijd over de woorden om die gevoelens te beschrijven. Daardoor blijft het vaak hangen in gevoel, of uit het zich op andere manieren.
Binnen Het Woedeproject gebruiken we dat niet als probleem, maar als vertrekpunt.
Het Woedeproject is een interdisciplinair kunsteducatief project waarin leerlingen onderzoeken hoe emoties zichtbaar kunnen worden gemaakt. Het project nodigt leerlingen uit om te onderzoeken wat hen raakt. Via film, performance, geluid, beeldcultuur en vormgeving ontdekken leerlingen hoe een gevoel kan worden omgezet in een creatieve vorm.
Het project is opgebouwd uit drie fases. Eerst ervaren leerlingen wat er gebeurt wanneer een emotie zich aandient. Vervolgens onderzoeken zij hoe die ervaring zichtbaar kan worden gemaakt. In de laatste fase onderzoeken leerlingen hoe beeld en geluid kunnen worden ingezet om betekenis te geven.
Zij experimenteren met montage, ontwikkelen een eigen concept en vertalen hun ideeën naar een script of storyboard. Uiteindelijk komen de ervaringen en experimenten uit de verschillende fases samen in een eigen audiovisuele eindvideo.
De opdrachten zijn geïnspireerd op kunstenaars, filmmakers en denkers zoals Barbara Kruger, Arthur Jafa, Erwin Wurm, Eboman, John Lydon en de serie Bollox. De focus ligt daarbij niet op technische perfectie, maar op betekenisgeving.
Want woede hoeft niet alleen iets te zijn dat je onderdrukt. Het kan ook iets zijn dat beweegt.